MICHIKO IWATA (JP)

VERWIJLEN (achtste kamer)

"Ik kies vaak afgedankte voorwerpen als materiaal voor mijn werk. Oorspronkelijk gemaakt om te gebruiken, daarna verbruikt en vervolgens weggegooid of gewoon achtergelaten.

Deze objecten zijn overal om ons heen te vinden. Ze zijn zo alledaags dat we ze vaak over het hoofd zien. Ik verzamel ze tijdens wandelingen door de straten om mijn huis en tijdens verre reizen. De jaren dat ze onaangeroerd zijn geweest heb-ben elk object stilletjes getransformeerd en een unieke aanwezigheid gegeven die geen enkel nieuw materiaal bezit. Ze kunnen gedeukt, vervormd, vervaagd of bevlekt zijn. Voor mij dragen deze sporen van omstandigheden en tijd een stille, maar onmiskenbare autoriteit.

Overal in mijn atelier – in lades, op planken en in elke hoek – liggen de materialen die ik in de loop der jaren heb verzameld te wachten. Ik bekijk ze zonder verwachting, ik pak ze op, leg ze bij elkaar op tafel, scheid ze weer en begin opnieuw. Geleidelijk, bijna on-merkbaar, begint er een beeld te ont-staan. Het voelt aan alsof de materialen zelf aanwijzingen fluisteren en me stilletjes naar het beeld leiden. Misschien is het niet zomaar een mysterie, maar iets diep geruststellends.

Voor de tentoonstelling heb ik gekozen om zeven assemblagewerken afzonderlijk over drie muren te plaatsen, waardoor elk stuk op zichzelf kan bestaan, maar toch verbonden blijft als onderdeel van één compositie. Het gemeenschappelijke thema van deze zeven werken is 'Thuis'. Elk stuk heeft een eigen titel gekregen.

Terwijl ik de voltooide werken tijdelijk aan het ordenen was, dwaalden mijn gedachten onverwacht af naar het huis van mijn ouders, dat nu leeg staat, en naar de gewone dagen die mijn familie daar ooit samen doorbracht. Misschien kwam dat doordat de materialen zelf fragmenten van het alledaagse leven uit vele verschillende huizen leken te bevatten. Een lege koffer. Een opge-vouwen kaart. Gebroken stukjes van een speeltje. Niets dan een stukje touw. Elk van deze objecten is stil, fragiel en gemakkelijk over het hoofd te zien. Maar juist in die fragiliteit voel ik een zacht licht. Het is dit stille licht dat ik hoop te koesteren terwijl ik mijn werk voortzet."

Michiko Iwata, juli 2026

Michiko Iwata, ° 1956, Kitakyushu (JP), woont en werkt in Fukutsu (JP)

LINGER (eighth room)

"I often choose discarded objects as material for my work. Originally made to be used, then consumed and subsequently thrown away or simply left behind.

These objects can be found all around us. They are so commonplace that we often overlook them. I collect them during walks through the streets around my house and during long journeys. The years they have remained untouched have silently transformed each object and given it a unique presence that no new material possesses. They may be dented, deformed, faded, or stained. To me, these traces of circumstances and time carry a silent, yet unmistakable authority.

Everywhere in my studio—in drawers, on shelves, and in every corner—the materials I have collected over the years lie waiting. I look at them without expectation, I pick them up, place them together on the table, separate them again, and start over. Gradually, almost imperceptibly, an image begins to emerge. It feels as if the materials themselves are whispering clues and silently leading me to the image. Perhaps it is not just a mystery, but something deeply reassuring.

For the exhibition, I chose to place seven assemblage works separately across three walls, allowing each piece to exist on its own yet remain connected as part of a single composition. The common theme of these seven works is 'Home'. Each piece has been given its own title.

While I was temporarily arranging the completed works, my thoughts unexpectedly wandered to my parents' house, which now stands empty, and to the ordinary days my family once spent together there. Perhaps this was because the materials themselves seemed to contain fragments of everyday life from many different homes. An empty suitcase. A folded map. Broken pieces of a toy. A mere piece of string. Each of these objects is silent, fragile, and easily overlooked. But precisely in that fragility, I feel a soft light. It is this silent light that I hope to cherish as I continue my work."

Michiko Iwata, July 2026

Michiko Iwata, ° 1956, Kitakyushu (JP), lives and works in Fukutsu (JP)

www.instagram.com/iwata_michiko